پروین کابلی

آزادی زن شماره 11

سه تجربه موفقیت در یک هفته!

جنبش برابری طلب زنان ایران در هفته گذشته شاهد سه موفقیت بزرگ بود.

کنفرانس سالانه دوسلدورف آلمان شاهد نمایش تصویری دیگر از زنان در ایران شد. آذر ماجدی رئیس سازمان آزادی زن در این کنفرانس گفت: امروز من نمی خواهم از سرکوب زنان در ایران صحبت کنم. من می خواهم از مقاومت در ایران سخن بگویم. آذر ماجدی تصویری نوین از جنبش زنان ارائه داد و گفت که ما از این جنبش حمایت می کنیم و خواهان حمایت بین الملی از آن شد. در همین کنفرانس قطعنامه ی ارائه داده شده از طرف مینا احدی در رابطه با لغو احکام سنگسار در سراسرجهان مورد تائید قرار گرفت.

موفقیت دیگر ما پخش برنامه اگسیستنس (Existens) از تلویزیون رسمی سراسری سوئد بود. این برنامه که با همکاری مهین علپیور از سازمان آزادی زن تهیه شده بود تصویری از انقلاب ایران و به قدرت رسیدن دیکتاتوری مذهبی و مقاومت در مقابل آن را نشان داد. در این برنامه که بیش از دو میلیون نفر آن را دیدند، تظاهرات دفاع از کبرا رحمانپور در گوتنبرگ به نمایش گذاشته شد.

خبر دیگر از ایتالیا بود. در ایالت توسکانی 30 نوامبر روز لغو مجازات اعدام و اعتراض به اعدام است. قرار است در این روز در تمام شهرها مراسم‌های مختلفی برگزار شود. امسال شورای این ایالت تصمیم گرفت که این روز را بنام کبرا رحمانپور نام گذاری کند. در نامه به نخست وزیر ایتالیا شورای توسکانی خواستار تمام تلاش نخست وزیر برای نجات جان کبرا گردیده است.

این سه تجربه و موفقیت در این هفته را باید در ادامه تلاشی 24 ساله بر علیه یک رژیم جنایتکار دانست. پیروزی این جنبش و جلب حمایت صدها انسان آزادیخواه در سراسر دنیا یک امر مهم است. سازمان آزادی زن برای این امر مهم باید خود را بیش از پیش سازمان دهد.

منتشر شده در آزادی زن شماره 9

سردبیر

کبری باید فوری آزاد شود!

هفته گذشته جنبش دفاع از حقوق انسان روزهای پر از تلاطم و بزرگی را از سر گذراند. صدها ملاقات، متینگ، مصاحبه‌های تلویزیونی و رادیوئی، جمع کردن امضا و گرفتن نامه‌های حمایتی از سازمانهای حقوق بشر، فعالین سیاسی و آزادیخواه نتیجه این کمپین برای نجات جان کبری رحمانپور و برعلیه احکام اعدام بود.

کمپین می‌خواهم زنده بمانم، کمپینی برای انسان است. همه‌ی این تلاش‌ها برای نجات جان انسان است. کبری رحمانپور را همه امروز می‌شناسند. کبری می‌تواند فرزند هرکدام ازما، خواهرمان و یا همسایه‌مان باشد.کبری می‌تواند همکلاسی دوران کودکی، همبازی کوچه‌های خاکی محلات فقیر نشین‌مان باشد. کبری چهره صدها زن و دختری است که زندگی مشترک را نه از سر عشق و انتخابی آزاد شروع می‌کنند. داستان کبری داستان زندگی زنان در ایران است. داستان دختران و کودکانی است که نه هرگز کودک بودند و نه دوران جوانی و بلوغ نرمالی را گذرانده اند. داستان دختران فقیر و رنج کشیده‌ای است که هرشب، حتی دیگر خوابهای زیبا نمی‌بینند. چرا که زیبائی را فراموش کرده اند.

کبری رحمانپور باید زنده بماند. نچات جان کبری و شهلا و نازنین و دهها نفر دیگر که درصف اعدامهای جمهوری اسلامی انتظار می‌کشند در گرو گسترش جنبش علیه اعدام است. باید برای سازماندهی و گسترش چنین جنبشی تلاش نمود. فعالین حقوق بشر در ایران باید لغو مجازات اعدام را به عنوان یکی از هدف‌های خود قرار دهند و تلاش نمایند این جنبش را به جنبشی عمومی و توده‌ای در میان مردم تبدیل کنند. لغو قانون مجازات اعدام یکی از راههای پیشروی جنبش آزادی انسان است.

کبری باید فوری آزاد شود. زیستن اولین حق طبیعی انسان است.

بر گرفته از نشریه آزادی زن شماره 8

یادداشت سردبیر!

روزهای اول و دوم سپتامبر 2006 سازمان آزادی زن(ساز) سومین کنفرانس سالانه خود را در گوتنبرگ سوئد برگزار نمود. هدف اصلی این کنفرانس مروری بریک سال فعالیت و تلاش فعالین سازدر مبارزه برای افشای آپارتاید جنسی و سازماندهی فعالین این عرصه در ایران و جهان بود. در این دو روز علاوه بر برگزاری یک کنفرانس علنی که در آن سخنرانان مختلف از زوایای مختلف موقعیت فرودست زنان در ایران را بررسی نمودند، شورای ساز هم نشست خود را برگزار نمود. در این نشست زوایای مختلف فعالیت های ساز در سالی که گذشت بررسی گردید و نقاط قدرت و ضعف کار خود را به نقد و بررسی قرار داد.

کنفرانس ضمن تاکید بر اهمیت و گسترش فعالیتهای ساز در عرصه بین‌الملی بار دیگر بر هدف اصلی خود یعنی سازماندهی زنان در ایران و تبدیل ساز به سخنگوی جنبش برابری طلب تاکید ویژه‌ای نمود. سازمان آزادی زن باید به سخنگوی جنبش برابری طلب و علیه آپارتاید جنسی مبدل گردد. در این راه سازمان دادن فعالین و رهبران عملی جنبش زنان در ایران اصلی‌ترین راههای دستیابی به این هدف است. جنبش زنان امروز رسما و عملا به یکی از مهم‌ترین ارکان مبارزه برای آزادی و برابری تبدیل گردیده است. این خود امکانات و ویزگیهای بسیاری را برای این فعالیت در این عرصه فراهم می‌آورد. اما وجود گرایشات گوناگون در جنبش عمومی دفاع از حقوق زنان می‌تواند پویائی و رادیکالیسم این جنبش را به بیراهه بکشاند. نشست شورای مرکزی ضمن بررسی این گرایشات بر اهمیت نقد همه جانبه آنها تاکید نمود.

آذر ماجدی رئیس ساز با در نظر گرفتن تمام این جنبه‌ها پلاتفرم خود را به نشست شورای مرکزی ارائه داد. تصویب پلاتفرم به اتفاق آرا نشان از سازماندهی برای یک دوره جدید است. برای این دور جدید، سازمان آزادی زن برای مبارزه برعلیه آپارتاید جنسی، برای مبارزه برای حقوق برابر در ایران و برای تصرف قلعه‌های بیشری در صحنه بین‌الملی به نیروهای تازه نفس و جوانی احتیاج دارد که مبارزه برای امر آزادی زن در ایران را امر خود می‌دانند. سازمان آزادی زن باید بوسیله این جوانان، زنان و مردان آزادیخواه به تصرف در آید. دوستان خوش آمدید!